ortopedi arşivleri – Sayfa 7 / 13 – BEROVA KLİNİK - Ortopedi ve Travmatoloji

Tetik Nokta Tedavisi – Trigger Points

Tetik nokta kas içerisinde yerleşmiş bir çeşit kas sertleşmesidir. Kas kitlesi içerisinde küçük bir alanda yaralanma veya tekrarlayan aşırı kullanım neticesi spazm oluşmuştur. Tetik noktalar maalesef geleneksel hekimlik içerisinde ihmal edilebilmekte ve gözden kaçabilmektedir. Tetik noktalar gelişen sanayi toplumunda ortopedik rahatsızlıklar içerisinde önemli bir yer tutmaktadır. Tetik noktalar hem bulundukları bölgede hem de başka bir alana yansıyan ağrı ile ortaya çıkarlar. Genellikle klasik ağrı kesici tedavilerine dirençlidirler. Yansıyan ağrıların esas kaynağı tespit edilmeden tedavide başarılı olmak imkansızdır.

Tetik noktalar kas travması, tekrarlayan iş veya spor hareketleri ile kas zedelenmeleri, bilgisayarla çalışırken oturma veya duruş bozuklukları, stres, anksiyete gibi faktörlerle oluşabilmektedir. Tek bir olay tetik nokta oluşmasına sebep olabilir ve kişinin yaşamı bu nedenle olumsuz etkilenir.

Tetik nokta tedavileri için derin basınç uygulaması, yüksek titreşim, bazı durumlarda enjeksiyon tedavileri uygulanabilmektedir. Tedaviye bütünsel yaklaşmak gerekir. Örneğin sırtta bir bölgede ağrı olması tüm sırtın tetik noktalar açısından değerlendirilmesini gerektirir. Tetik nokta bölgesine uygulanan derin basınç ( richellis tekniği veya manuel ) o bölgedeki skar dokusunun parçalanmasına, spazmın gevşemesine , kan dolaşımının artmasına ve o bölgedeki birikmiş metabolik atıkların uzaklaştırılmasına yarar. Tedavide kullanılan yüksek titreşimler yukarıda anlatılan etkileri artırmaktadır. Gerekli görülmesi halinde tetik nokta içerisine enjeksiyon yapılabilir

Tetik nokta tedavileri için 30-45 dk süren seanslar gerekir.

Musculus Quadriceps Femoris

Bugün bacağın ön kısmının önemli kaslarından quadriceps kasından bahsedeceğiz. Latince kelime dört-başlı kas şeklinde tercüme edilebilir. Adından da anlaşılacağı gibi dört kas bölümünden oluşmaktadır. Bunlar rectus femoris , vastus medialis, vastus lateralis ve vastus intermedius şeklindedir. Bütünsel olarak quadriceps kası hem kalça hem de diz eklemi üzerine etki etmektedir. Leğen kemiğinin ön bölümü ile uyluk kemiğinin üst- ön bölgelerinden orijin alır, uzunlamasına ve tüm uyluğun ön bölümünü dolduracak şekilde aşağıya doğru uzanır. Aşağıda diz kapağını içine alır ve diz kapağı tendonu ( patellar tendon ) vasıtasıyla kaval kemiğinin( tibia ) üst- ön bölümüne yapışır. Kalçada öne doğru bükme hareketi yaptırırken diz eklemini düzleştirir. Kasın her iki yandaki geniş bölümleri karşılıklı olarak diz dönmelerini engeller. Bu nedenle dizin yaralanmalardan korunması adına çok önemli bir kastır. Patellar tendonun diz kapağına yakın kısmında sporcularda görülen tendinit veya jumpers knee denilen rahatsızlıklar ortaya çıkabilir.

Dizde Osteoartrit ( Kireçlenme) İçin Bisiklet İyi Mi ?

Dizde osteoartrit halk arasında diz kireçlenmesi olarak bilinen çok sık rastlanılan dejeneratif bir rahatsızlıktır. Osteoartrit aslında hemen her eklemde tutulum yapabilir. Rahatsızlık dünyada milyonlarca insanı etkilemektedir. Dizde ağrı, şişlik, hareket kısıtlılığı, uzun süre dinlenmeler sonrası hareketle azalan eklem sertliği gibi şikayetler olmaktadır. Osteortrit nedeniyle iş gücü kayıpları sık görülen bir durumdur. Bu nedenle önemli bir toplum sağlığı sorunu olarak da kabul edilmektedir. Halk arasında kullanılan eklem kireçlenmesi tabiri aslında yanlış bir ifadedir. Osteortrit önceleri eklem hiyalin kıkırdağının biyokimyasal yıkımı ve aşınması olarak düşünülmüştür. Ancak günümüzde biliyoruz ki eklem zarı ve kıkırdak altı kemik doku dahil tüm eklem etkilenmektedir. Bu açıdan eklemi bir organ olarak bütünsel görmek yerinde olacaktır. Tanı fizik muayene ve röntgen bulgusu ile konur. Tedavi şekli ise hastanın şikayetlerinin derecesi , sosyal- kültürel yaşam biçimi ve hayat kalitesinin ne derece etkilendiğine göre bireysel düzenlenmelidir. Konzervatif tedaviler önceliklidir. Ancak altta yatan risk faktörlerinin de belirlenmesi önemlidir. Primer osteortrit genellikle 65 yaş üzeri çeşitli derecelerde ortaya çıkabilir. Hastaların %80-90 oranında şikayeti olmayabilir. Risk faktörleri arsında ileri yaş, şişmanlık, geçirilmiş travmalar, aşırı uygunsuz kullanım , genetik , romatizmal hastalıkları sayabiliriz. Egzersiz genel metabolizmayı dengeleyici etkisi yanında kemik ve eklem yapıları besleyen, kasların kuvvetlenmesini sağlayan en önemli unsurlardandır. Bisiklet kullanımı diz kireçlenmeleri için uygun bir egzersiz olarak düşünülebilir. Önemli olan bisikletin vücuda göre uygun ölçülerde olması ve sella yüksekliğinin doğru ayarlanmasıdır. Bisiklet tipi ve zemin de göz önüne alınmalıdır.

Osgood-Schlatter Hastalığı

osgood

Osgood-Schlatter rahatsızlığı büyüme çağındaki çocuklarda diz bölgesinde aşırı kullanıma bağlı gelişebilmektedir. Diz kapağı tendonun kaval kemik üzerine yapıştığı yerde ağrı ve şişlik ile karakterizedir. Ağrı ve şişliğin sebebi bu bölgede gelişen inflamasyon ( yangı ) dır. Atletizm gibi sportif faaliyet yapan çocuklarda daha sık rastlanmaktadır. Fizik muayene ve röntgen filimi ile kolayca tanı konur. Tedavisinde özel infrapatellar bandaj, anti-inflamatuvar ilaçlar, spor istirahati ve egzersizler yer alır. Rahatsızlık genellikle 14-16 yaşına kadar kaybolur. Bu nedenle nadiren cerrahi girişim gerekli olmaktadır.

Spor Yaralanmaları

Vücudun belli bir bölgesinin normalden fazla bir kuvvetle karşılaşması sonucunda dokuların dayanıklılık sınırları aşılabilir. Spor yaparken böyle bir durum olursa yaralanma meydana gelebilir. Spor yaralanmalarına benzer durumlar spor yapmayan kişilerde de ortaya çıkabilir. Günümüzde spor yaralanması sporcuyu sadece fiziksel yönden değil psikolojik olarak da etkilediği bilinmektedir. Sportif etkinlikler sırasında oluşan yaralanmaların ortalama dörtte biri kadarı etkinliğe ara vermeyi ve tedaviye ihtiyaç duyar. Sporcunun yaralanmasına zemin hazırlayabilecek faktörlerin önlenmesi çok önemlidir. Yorgunluk ve aşırı yüklenme, önceden geçirilmiş ve tam tedavi edilmemiş yaralanmalar, kas zayıflıkları, spor araç ve gereçlerdeki yetersizlik, uygun olmayan zemin gibi etmenler sporcu yaralanmalarına zemin hazırlayabilir. Sporcu yaralanmaları akut ( düşme, darbe, burkulma, kırıklar gibi ) ve tekrarlayan hareketlere bağlı mikrotravma ve stres sonucu ortaya çıkan aşırı kullanım yaralanmaları şeklinde iki sınıfa ayrılır.